Prezent na obronę dla mężczyzny: kim dla niego jesteś?

Zanim otworzysz pierwszy sklep internetowy, odpowiedz sobie na trzy pytania. Co będzie robił po obronie? Zaczyna pierwszą pracę, idzie na doktorat, a może wyjeżdża za granicę? Prezent na ten kolejny etap posłuży dłużej niż prezent na sam dzień uroczystości.

Jaki tytuł zdobył? Licencjat, inżynier i magister to nie tylko skróty przed nazwiskiem — przy „mgr inż.” czy magistrze kusi wszystko z tytułem, ale licencjat, który idzie na studia drugiego stopnia, może cię grzecznie poprawić, że to jeszcze nie koniec.

Kto jeszcze coś daje? Obrona to rodzinne wydarzenie i rodzice, partnerka, rodzeństwo oraz chrzestni kupują prezenty w tym samym tygodniu. Jedna krótka wiadomość na rodzinnej grupie oszczędzi trzech skórzanych teczek. Ogólniejszy poradnik dla absolwentów obu płci znajdziesz w artykule Prezent na obronę: co dać zależnie od tego, kim jesteś dla absolwenta — ta sama logika relacji działa też przy prezencie dla kobiety.

Od partnerki (albo partnera) oczekuje się najbardziej osobistego prezentu, dlatego uniwersalne rzeczy rozczarowują tu najmocniej. Zegarek od dziewczyny mówi „nie wiedziałam, co ci dać”, tylko drożej. Działa za to wszystko, o czym wie wyłącznie ktoś, kto przy tym był: oprawione zdjęcie z nocy przed egzaminem dyplomowym, weekend w miejscu, które chciał zobaczyć „jak już będzie po wszystkim”, albo mały album z lat studiów z podpisami, które rozumiecie tylko wy dwoje.

Jeśli w domu są małe dzieci, masz w ręku prezent, którego nikt inny nie da: same dzieci. Rysunek „tata w todze” od pięcioletniej córki albo spersonalizowana książka, w której bohaterem jest jego dziecko, a w dedykacji stoi, że tata skończył studia, waży dla niego więcej niż cokolwiek z grawerem. E-book jest gotowy zwykle w ciągu 15 minut, drukowaną wersję drukarnia przygotowuje w ciągu 7 dni roboczych plus wysyłka, więc książkę papierową zamów z zapasem. Więcej pomysłów w artykule Prezent na obronę dla chłopaka.

Między rodzeństwem wolno więcej: trochę humoru, wspomnienie, jak oblewał matmę, i prezent czysto praktyczny. Brat, który zaczyna pierwszą pracę, doceni rzeczy na pierwsze tygodnie — porządny plecak na laptopa, elegancką koszulę, której sam by sobie nie kupił, albo voucher na jedzenie w okolicy nowego biura.

Dobrze sprawdza się też prezent „za całokształt”: bilety na koncert zespołu, którego słuchał przy nauce, albo wspólny wyjazd tylko we dwóch. Jeśli zrzucasz się z rodzicami, ustalcie, kto wręcza kopertę, i dołóż do niej własny drobiazg — inaczej twój udział rozpłynie się w prezencie od rodziców, a ty będziesz stać obok z pustymi rękami.

Kolega, który skończył studia, pracując, zwykle nie czeka na nic wielkiego, ale miło mu, że ktoś zauważył. Najlepiej wychodzi prezent od całego zespołu: niewielka kwota od każdego, wspólna kartka i rzecz, która przyda się w biurze albo na imprezie — dobra butelka wybrana przez kogoś, kto wie, co on pije, voucher do knajpy, do której cały zespół chodzi na lunch, albo kubek z tytułem, jeśli w zespole jest taki zwyczaj.

Czego koledze na obronę nie dawać: niczego, co ocenia jego wynik („no wreszcie!”), niczego intymnego (perfumy, ubrania) i niczego, co mogłoby sprowokować rozmowę o awansie czy pensji. Obrona to jego sukces, nie temat dla szefa. A kartkę niech podpisze każdy, kto się dorzucił — anonimowa koperta „od zespołu” wygląda jak obowiązek.

Im dalsza relacja, tym lepiej działają pieniądze — absolwent prawie zawsze je wykorzysta, bo czeka go kaucja za pierwsze mieszkanie, nowa praca albo przeprowadzka. Pieniądze nie mogą jednak przyjść same. Dodaj jedno zdanie o tym, dlaczego dajesz i na co mogłyby się przydać, a jeśli chcesz, żeby nie rozpłynęły się na koncie, zajrzyj do artykułu Jak podarować pieniądze, żeby nie zniknęły w weekend.

Ojciec chrzestny ma do tego przewagę długiej pamięci: dołącz zdjęcie z chrztu albo z pierwszych wspólnych ryb z dopiskiem „wtedy chciałeś być strażakiem”. Dziadek może przekazać coś swojego — pióro, książkę ze swojej dziedziny, zegarek, który nosił. Tu uniwersalny prezent działa, bo wcale nie jest uniwersalny: ma swoją historię.

Te trzy rzeczy kupuje się, bo wyglądają na „prezent dla dorosłego mężczyzny”. Kłopot w tym, że to sprawa osobistego wyboru. Zegarek nosi się codziennie, a kto nosi, ma już swój gust i swoją markę; kto nie nosi, z nowym tego nie zmieni. Pióro wieczne wyciąga się raz do podpisania umowy, potem leży w szufladzie. Krawat zakłada biuro z dress code'em, którego wielu absolwentów IT, nauk przyrodniczych czy kierunków technicznych nigdy nie zobaczy.

Jeśli mimo to chcesz dać coś z tej kategorii, zrób z tego jego rzecz: zapytaj wcześniej, czego by chciał, wygraweruj datę obrony i jego tytuł albo daj rzecz, którą sam nosiłeś i która ma za sobą historię. Różnica między prezentem, który przepadnie, a prezentem, który zostanie, prawie zawsze tkwi w historii, nie w cenie.