Maja — imię, które pachnie majem, na okładce własnej przygody

Skąd wzięła się Maja i co oznacza

Maja ma rodowód, którego nie powstydziłaby się żadna bohaterka. W mitologii greckiej Maja była najstarszą i najjaśniejszą z Plejad, córką tytana Atlasa i matką Hermesa, posłańca bogów. Rzymianie czcili boginię o tym samym imieniu jako opiekunkę wiosennego wzrostu — i to od niej wziął nazwę miesiąc maj, a więc, okrężną drogą, także wszystkie majowe daty w polskim kalendarzu. W sanskrycie podobnie brzmiące słowo oznacza twórczą moc, dzięki czemu imię ma swoje miejsce również w filozofii indyjskiej. Na północy Europy przyjęło się jeszcze inną drogą: jako serdeczna, skrócona forma Marii, która z czasem usamodzielniła się i stała pełnoprawnym imieniem nadawanym od urodzenia.

W Polsce Maja zrobiła w ostatnich dwóch dekadach spektakularną karierę. Z imienia spotykanego rzadko stała się jednym z najczęściej wybieranych imion dla dziewczynek i od lat nie wypada ze ścisłej czołówki — w niejednej klasie podstawówki siedzą dziś dwie Maje. Krótka forma ma przy tym zaletę czysto praktyczną: dobrze znosi sąsiedztwo długich nazwisk, a w rymowankach i piosenkach wchodzi w rytm bez łamania sylab, dlatego autorzy tekstów dla dzieci sięgają po nią tak chętnie. Osobne miejsce w wyobraźni kilku pokoleń zajmuje pszczółka Maja: mała, odważna i nieuleczalnie ciekawa świata, dzięki której to imię od dzieciństwa kojarzy się z przygodą, a nie z metryką. A że odwaga Majom zostaje na dłużej, potwierdzają choćby kolarka górska Maja Włoszczowska, wicemistrzyni olimpijska, czy aktorka Maja Ostaszewska.

Majka, Majeczka, Majunia — domowe odmiany imienia

Krótkie imię wcale nie oznacza małego wyboru. W polszczyźnie Maja ma cały wachlarz domowych odmian i każda pasuje do innej chwili dnia — od porannego pośpiechu po wieczorne czytanie. Na okładkę może trafić ta, która u Was brzmi najczęściej:

• Majka — Codzienna, energiczna forma — ta od podwórka, szkolnej szatni i wołania na obiad. U wielu Maj to właściwie pierwsze imię; jeśli u Was rządzi Majka, śmiało może trafić na okładkę i do całej historii.
• Majeczka — Czuła odmiana na dobranoc, na pocieszenie po przegranym meczu i na chwile, kiedy przygoda okazała się odrobinę za duża. Najlepiej brzmi szeptem, przy zgaszonym świetle.
• Majunia — Forma dla najmłodszych, z gatunku tych, które zostają w rodzinie na zawsze — nawet kiedy Majunia będzie już nosić plecak większy od siebie.
• Maju! — Wołacz, czyli imię w biegu: krótkie, dźwięczne, słychać je przez całe boisko. Tak zaczyna się większość podwórkowych wypraw — i niejeden rozdział dobrej bajki, wszędzie tam, gdzie ktoś potrzebuje bohaterki natychmiast.