Michał, czyli imię, które zadaje pytanie: „Któż jak Bóg?”

Skąd pochodzi imię Michał i kiedy są imieniny

Michał wywodzi się z hebrajskiego Mikha’el, które tłumaczy się jako pytanie: „Któż jak Bóg?”. To rzadkość wśród imion — większość z nich coś obiecuje albo opisuje, a Michał pyta. Pytanie jest retoryczne, odpowiedź brzmi „nikt”, i właśnie dlatego tradycja uczyniła archanioła Michała wodzem niebiańskich zastępów, pogromcą smoka i opiekunem tych, którzy potrzebują obrony. Z tego samego źródła wyrosły Michael, Michel, Miguel, Michele, Mikael czy Michaił — mały Michał znajdzie swoje imię niemal w każdym kraju, do którego pojedzie.

Do Polski imię przyszło razem z chrześcijaństwem i szybko się zadomowiło. Nosił je król Michał Korybut Wiśniowiecki, nosi je jeden z najsłynniejszych bohaterów polskiej literatury, a przez kolejne pokolenia nadawano je tak chętnie, że Michał od dziesięcioleci należy do najpopularniejszych imion męskich w kraju. Wśród chłopców urodzonych w latach 80. i 90. był w ścisłej czołówce, dlatego dziś często dzieli je z tatą, wujkiem albo ojcem chrzestnym — a książka z imieniem na okładce bywa wtedy prezentem dla dwóch Michałów naraz.

Imieniny Michała przypadają 29 września, w dniu świętych archaniołów Michała, Gabriela i Rafała. W dawnym kalendarzu wiejskim „święty Michał” zamykał lato: zboże było już w stodołach, a wieczory robiły się długie — dobra pora na czytanie na głos. Jeśli szukasz prezentu, który pasuje dokładnie do tego dnia, książka o przygodach solenizanta ma tu przewagę nad wszystkim, co da się kupić z półki: jest o nim, a nie o jakimkolwiek chłopcu.

Michałek, Michaś, Misiek — jak mówi się do Michała

• Michałek — Najczęstsze zdrobnienie, czułe i domowe. Dobrze brzmi w bajce dla młodszego dziecka — „Michałek otworzył oczy i zobaczył rakietę”. Uwaga na wymowę: ł czyta się tu jak krótkie „u”, więc dziecko słyszy miękkie „Miha-uek”.
• Michaś — Miękkie, trochę staroświeckie zdrobnienie, które często zostaje przy babciach i dziadkach. Pasuje do spokojnych, ciepłych historii.
• Misiek, Misiu — Skojarzenie z misiem przychodzi samo, dlatego tak mówią często tata, starsze rodzeństwo i koledzy z podwórka. Ma w sobie coś z przytulanki i coś z kumpla.
• Michcio — Zabawne, rodzinne zdrobnienie, zwykle wymyślone przez młodsze rodzeństwo, które nie radzi sobie jeszcze z „ł”.
• Michale! — Wołacz — forma na poważne chwile: kiedy mama woła na obiad po raz trzeci albo kiedy w bajce ktoś wzywa bohatera na pomoc. W książce to właśnie ta forma brzmi najbardziej rycersko.