Trzech Szymonów w jednej klasie to w Polsce nic dziwnego — ale ta książka powstanie tylko dla jednego

Skąd pochodzi imię Szymon i co znaczy

Szymon to polska forma hebrajskiego imienia Szim'on, wywodzącego się od czasownika oznaczającego „słyszeć, wysłuchać” — najczęściej tłumaczy się je jako „Bóg wysłuchał”. Nosił je Szymon Piotr, rybak z Galilei i pierwszy z apostołów, a do Polski imię przywędrowało wraz z chrześcijaństwem już w średniowieczu. I to właśnie u nas przybrało swoją charakterystyczną postać z „Sz” na początku: Anglik powie Simon, Włoch Simone, Hiszpan Simón — ale Szymon, z tym miękkim szumem w pierwszej sylabie, istnieje tylko po polsku.

Zresztą najsłynniejsza zmiana imienia w historii zaczęła się właśnie tutaj: to Szymonowi z Galilei nadano nowe imię Piotr. A polska historia dopisała imieniu i własnego świętego — Szymona z Lipnicy, piętnastowiecznego kaznodzieję z Krakowa, kanonizowanego dopiero w 2007 roku.

O tym, jak mocno imię wrosło w polszczyznę, najlepiej świadczą nazwiska. Szymański, Szymczak, Szymkowiak, Szymanek — wszystkie wyrosły z imienia Szymon, a niektóre z nich należą dziś do najczęstszych polskich nazwisk. Trzeba było wielu pokoleń Szymonów, żeby imię zdążyło zostawić po sobie taki ślad.

Współcześnie imię przeżywa wielki powrót: od ponad dwóch dekad nie schodzi z czołówki rankingów imion nadawanych chłopcom w Polsce, a w wielu rocznikach zajmowało miejsca na podium. Nosił je Szymon Szymonowic, poeta i współtwórca Akademii Zamojskiej; dziś zna je każdy kibic dzięki sędziemu piłkarskiemu Szymonowi Marciniakowi. Stare jak Biblia, a słychać je codziennie na każdym placu zabaw.

Szymek, Szymuś, Szymcio — domowe wersje imienia

• Szymek — Najpopularniejsza codzienna forma — tak mówi się na podwórku, w przedszkolu i w szkole. Dla wielu chłopców to imię „na co dzień”, podczas gdy pełny Szymon czeka na poważniejsze okazje: pierwszy dzwonek, dyplom, okładkę książki.
• Szymuś — Czuła forma dla najmłodszych. Tak mówią rodzice i dziadkowie mniej więcej do dnia, w którym mały Szymuś oświadczy, że jest już duży — a potem wraca ukradkiem w dedykacjach i na urodzinowych laurkach.
• Szymcio — Pieszczotliwa wersja z rodzinnych rozmów — najczęściej babcina, zarezerwowana dla niedzielnych obiadów i pożegnań w drzwiach, kiedy do kieszeni trafia jeszcze jedno jabłko na drogę.
• Szymonek — Zdrobnienie pełnej formy: brzmi poważniej niż Szymek, a wciąż ciepło. Przydaje się, kiedy trzeba pogodzić czułość z odrobiną powagi.
• Szymonie! — Wołacz pełnego imienia — tak wołają bohatera postacie w książce i tak brzmi imię, kiedy dzieje się coś naprawdę ważnego. Na co dzień częściej usłyszy po prostu „Szymku!”.